|
อาลัยโดม - สุนทราภรณ์ โอ้ โดมที่รักเจ้าขาที่รักเจ้าขา ขอลา ก่อน. จากโดมเหมือนใจ ร้าวรอน ความหลังพาอาวรณ์ ทอดทรวงสะท้อนอาลัย. ต้อง จำจาก จำลา มิตรโดมที่ข้ารักใคร่ คร่ำครวญหวลไห้ ดวงใจระทม จากทิว สนงาม ที่ให้ความภิรมย์ จากรั้วจำปีที่บ่ม จากวงสังคม ตรม ทรวง. ร่ม โพธิ์ที่เคยร่มเย็น ข้านี้ไม่เว้น แสนเป็น ห่วง. ท่าริมน้ำตรึง ซึ้งทรวง จำร้างลาเลยล่วง จากดวงใจเพ้อรำพัน. ต้อง จำจาก โดมไป ถึงไกลกันด้วย ฟ้ากั้น แต่ใจยึดมั่น ผูกพันมิคลาย โอ้ลา ขอลา จำต้องลา ลับกาย ยังหวลอาลัยไม่หน่าย ด้วยความเสียดาย แดน โดม |