|
หน้าบ้าน - ปอ ปานเวทย์ ไสยคล้าย ท่ามกลางฝนพรำ กับวันที่หมองมัวกับคนที่กลัว ว่าเธอจะทิ้งกันไป ก็รู้ว่าในวันนั้น ฉันทำให้เธอเสียใจ แต่ขอได้ไหม ให้เธอออกมาหากัน ถ้ายังรักกัน อย่าทิ้งให้ฉันคอย แค่ฝนปรอยๆ ก็ทำให้ใจหนาวสั่น ให้ทำอะไรก็ยอม แค่ขอให้เธอบอกฉัน จะทำทุกทาง หากเธอนั้นยอมคืนดี ให้ยืนตากฝน จนเปียกไปถึงหัวใจ ให้มันเป็นไข้ ให้ยืนหนาวตายหน้าบ้านของเธอ เมื่อเธอตื่นมา จะพบว่ายังมีใครรอเสมอ เผื่อว่าเธอจะยอมเห็นใจ คนๆนี้ที่ทำพลาดไปแต่ใจก็รักเธอ ฉันเองที่ผิด ที่คิดระแวงวุ่นวาย ที่พลั้งพลาดไป วันนี้จึงมาขอโทษ ให้ทำอะไรก็ยอม แค่ขอให้เธอหายโกรธ จะยอมยกโทษ ให้ฉันสักครั้งได้ไหม ให้ยืนตากฝน จนเปียกไปถึงหัวใจ ให้มันเป็นไข้ ให้ยืนหนาวตายหน้าบ้านของเธอ เมื่อเธอตื่นมา จะพบว่ายังมีใครรอเสมอ เผื่อว่าเธอจะยอมเห็นใจ คนๆนี้ที่ทำพลาดไปแต่ใจก็รักเธอ ให้ยืนตากฝน จนเปียกไปถึงหัวใจ ให้มันเป็นไข้ ให้ยืนหนาวตายหน้าบ้านของเธอ เมื่อเธอตื่นมา จะพบว่ายังมีใครรอเสมอ เผื่อว่าเธอจะยอมเห็นใจ คนๆนี้ที่ทำพลาดไปแต่ใจก็รักเธอ ให้ยืนตากฝน จนเปียกไปถึงหัวใจ ให้มันเป็นไข้ ให้ยืนหนาวตายหน้าบ้านของเธอ เมื่อเธอตื่นมา จะพบว่ายังมีใครรอเสมอ เผื่อว่าเธอจะยอมเห็นใจ คนๆนี้ที่ทำพลาดไปแต่ใจก็รักเธอ |