|
รักที่ต้องมนต์ตรา - บุษยา รังสี นี่ เวร หรือกรรม คอยตามติดเราเรื่อยไป คล้ายเงา เฝ้าหลอกหลอน เร้ารุม ความรักช่างเหมือน เพลิง สุม พะว้าพะวัง คลั่งคลุ้ม หัวอกฉัน กลุ้ม กลัดหนอง โอ้ ความทุกข์ ถมใจ ไข้ ครอง ห้องใจฉัน เขานั้นจอง เขาครองทุกห้อง แล้วเอย ไม่ว่างเว้น เหลือไว้ให้ ใคร เสียเลย ทุกวันใจฉัน ไม่เคย ที่ จะลืม คิดถึงเขา ตราบนานแสนนาน รักนั้น ติดตรึง ความรัก ครั้งหนึ่ง ยัง ซาบซึ้งเหมือนเก่า สู้ ลี้หลีกเสีย สุดไกล รักยัง แทรกไป เร่งเร้า ซี้เซ้า เป่ามนต์ อาจินต์ โอ้ รักนี้ มีมนต์ อาถรรพ์ จึงหลงรักเขา เสียมั่น หลงเฝ้าผูกพัน ทั้งชีวิน มอบความรักเขาไว้ จนสิ้น รักล้นดวงใจ จ่อจินต์ ฝัง ชีวิน ด้วยต้อง มนต์ตรา |