|
เช้า - บลิสโซนิค เกือบ 8 ชั่วโมงที่นอนกอดหมอนอยู่ข้างกายที่นอนสบายอยู่ใต้ผ้านวมที่บนเตียง เกือบ 8 ชั่วโมงนั้นเป็นเวลาที่พอเพียง ฉันนั้นควรจะลุกจากเตียงเสียที นอนบิดตัวอยู่ได้ไม่นานก็ลืมตา ฉันลุกขึ้นมาและเดินออกไปที่หน้าต่าง พอฉันเปิดม่านออกมาก็ได้พบบางอย่าง แสงจางๆ แสงบางๆ ที่ริมหน้าต่างในตอนเช้า ฉันยืนมองดูที่ริมหน้าต่าง วันนี้เป็นวันที่ฉันได้มอง และแล้วท้องฟ้านั้นก็ค่อยๆเปลี่ยนสี ภาพเหล่านี้ตัวฉันตื่นมาไม่ค่อยทัน ก็ขอให้ฉันได้มองอย่างนี้ก็แล้วกัน คงไม่ทุกวันที่ฉันจะยืน ที่ริมหน้าต่างในตอนเช้า ฉันยืนมองดูที่ริมหน้าต่าง วันนี้เป็นวันที่ฉันได้มอง ที่ริมหน้าต่างในตอนเช้า ฉันยืนมองดูที่ริมหน้าต่าง วันนี้เป็นวันที่ฉันได้มอง |