|
หนี้มาร - ชรินทร์ นันทนาคร แว่วเพลง มารหัวใจมาครั้งใด ฤทัยยิ่งเศร้า บาดใจ เพราะรอยแผลเก่า เปรียบเหมือนดังเงา คอยหลอนเราติดตัว เสียดแทง ดังหนามคม รอยแผลตรม นับไปไม่ทั่ว ด้วยเรา หลงรักเมามัว หลอกหลอนจิตตัว กลัวแล้วหมู่พาล สาปแล้ว เสียงเพลงเหมือนแช่ง เพราะเขาถูกแย่งจากมือมาร ก้างนั้น ขวางอุรามานาน แต่ฉันซมซานยิ่งกว่าใคร ชาติเดียว กลัวแล้วเอย ไม่ขอเชย ชิดชมรักใหม่ หากบุญ ฉันทำครั้งใด อุทิศให้ไป เพื่อใช้หนี้มาร ชาติเดียว กลัวแล้วเอย ไม่ขอเชย ชิดชมรักใหม่ หากบุญ ฉันทำครั้งใด อุทิศให้ไป เพื่อใช้หนี้มาร |