|
คอยพี่ - คัฑลียา มารศรี เดือนห้า หน้าแล้งน้ำแห้ง ขอดห้วย นั่งคอย เหมือนคนใจป่วย คอยพี่ที่ห้วย เกือบเดือน บอกจะมา กลับผิดสัญญา แชเชือน คอยเขา ร้างเลือน ทำเหมือน เราหมดความหมาย. เห็นนก เคียงคู่ ดูแล้ว อิจฉา ใช่ซิ เราคน บ้านป่า เขาถึงไม่มา ห่วง ใย ที่ก่อนโทรมา นั้นคงมีบ่อ ล่อใจ คิดมา คิดไป น้อยใจ หนัก หนา .คอย พี่ ที่ริมห้วย ป่า หลวย นาเลื่อน ลับเลือน จำปา ต่างซุบซิบ งุบงิบ นินทา บางคน หาว่า เราบ้า เขาไม่มา แล้วคอย ทำไม. ชะแง้ ชะเง้อ มองเหม่อ หม่นหมอง ผิดหวัง นั่งน้ำ ตานอง ไม่อาจเรียกร้อง กับใคร ลูก แก้มนวล ไม่น่าจะด่วน ปล่อยใจ เขาขอ รีบให้ ใจง่ายเกินไป เลยตรม คอย พี่ ที่ริมห้วย ป่า หลวย นาเลื่อน ลับเลือน จำปา ต่างซุบซิบ งุบงิบ นินทา บางคน หาว่า เราบ้า เขาไม่มา แล้วคอย ทำไม. ชะแง้ ชะเง้อ มองเหม่อ หม่นหมอง ผิดหวัง นั่งน้ำ ตานอง ไม่อาจเรียกร้อง กับใคร ลูก แก้มนวล ไม่น่าจะด่วน ปล่อยใจ เขาขอ รีบให้ ใจง่ายเกินไป เลย ตรม |