|
กทม. - กิ๊ฟ วโรดม นรเศรษฐโกศล ตื่นลืมตาขึ้นมา เข็มนาฬิกาอยู่เลขห้ามองไปนอกถนน แสงพระอาทิตย์ยังไม่ส่องมา ฉันต้องรีบอาบน้ำ บีบยาสีฟันและแต่งตัว เพื่อไปทำงานให้ทัน เบียดกับคนมากมาย ที่บนรถเมล์เส้นทางนั้น ขึ้นก็มาตั้งนานไม่เคย ได้นั่งเลยสักหนึ่งครั้ง ฉันต้องใช้ชีวิตกับ ความวุ่นวายและการแข่งขัน และเป็นแบบนี้ซ้ำ ๆ ทุกวัน แต่ในความวุ่นวายของเมืองใหญ่เมืองนี้ ถ้ามองให้ลึกเข้าไป จะเห็นอะไร ที่ดีซ่อนเอาไว้ตั้งมากมาย มันมีความรัก มันมีความหวัง มันมีพลังให้เราได้สู้กันไป มีประสบการณ์วิเศษ ที่เราไม่เคยจะหามันได้ที่ไหน อาจจะเหนื่อยล้า และมีผิดหวัง แต่ยังมีพรุ่งนี้ให้เราได้เริ่มกันใหม่ ทุกชีวิตที่อยู่ในเมืองนี้ สักวันก็คงได้สมดังใจ อาจจะมีเรื่องราวทั้งดีและร้ายปะปนกัน และก็มีผู้คนที่มีความคิดแตกต่างกัน ใช้ชิวิตที่มีด้วยความเข้าใจ และแบ่งปัน ถ้าเป็นแบบนี้จะดีทุกวัน แต่ในความวุ่นวายของเมืองใหญ่เมืองนี้ ถ้ามองให้ลึกเข้าไป จะเห็นอะไร ที่ดีซ่อนเอาไว้ตั้งมากมาย มันมีความรัก มันมีความหวัง มันมีพลังให้เราได้สู้กันไป มีประสบการณ์วิเศษ ที่เราไม่เคยจะหามันได้ที่ไหน อาจจะเหนื่อยล้า และมีผิดหวัง แต่ยังมีพรุ่งนี้ให้เราได้เริ่มกันใหม่ ทุกชีวิตที่อยู่ในเมืองนี้ สักวันก็คงได้สมดังใจ มันมีความรัก มันมีความหวัง มันมีพลังให้เราได้สู้กันไป มีประสบการณ์วิเศษ ที่เราไม่เคยจะหามันได้ที่ไหน อาจจะเหนื่อยล้า และมีผิดหวัง แต่ยังมีพรุ่งนี้ให้เราได้เริ่มกันใหม่ ทุกชีวิตที่อยู่ในเมืองนี้ สักวันก็คงได้สมดังใจ |