|
ม่านประเพณี - สุเทพ วงศ์กำแหง ประเพณีนั้นมีกำแพงกั้น เธอและฉัน มิอาจฝันใฝ่ วาสนา ไม่นำพา ชะตามืดมน ทนระกำช้ำใจ ..ความจนแหละหนา จึงพาให้เศร้า ดวงใจสุดเหงา เฝ้าแต่ฝันใฝ่ ชะตาชีวิต ลิขิตพาให้ จะทำฉันท์ใด ต้องปล่อยตามกรรม รักเอย..รักเคยชื่น กลับมาขมขื่น สุดช้ำ ดวงใจ สุดแสน ครวญคร่ำ ประเพณี น้อมนำ ชักพา ..มีเวรกรรมทั้ง ศีลธรรมปกป้อง จำทนหม่นหมอง ยามต้องจากร้างลา จากไปแล้ว โอ้ขวัญตา สิ้นวาสนา ชาติหน้า คงพบกัน ....ดนตรี.... รักเอย..รักเคยชื่น กลับมาขมขื่น สุดช้ำ ดวงใจ สุดแสน ครวญคร่ำ ประเพณี น้อมนำ ชักพา ..มีเวรกรรมทั้ง ศีลธรรมปกป้อง จำทนหม่นหมอง ยามต้องจากร้างลา จากไปแล้ว โอ้ขวัญตา สิ้นวาสนา ชาติหน้า คงพบกัน. |