|
หยดน้ำตาที่มาสาย - สำราญ บุญลาภ เหมือนโดนผลัก ตกจากผาเมื่อเธอพูดคำว่า ขอลาแยกทาง หูอื้อ ตาลาย เผลอไปทุกอย่าง เหมือนคนเมาค้าง เจ็บจนส่างเมา หลงเพลิน เมินเธอ ทำให้น้ำตาเอ่อ ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งเธอพูดเตือน ก็ทำงี่เง่า บอกกับเจ้าว่าเดี๋ยวก็ชิน วันนี้เธอจะไป รั้งยังไงไม่อยู่ คนผิดเต็มประตู เลยได้แต่น้ำตาริน ความรักความอดทน เธอใช้จนสิ้น เมื่อได้ยินคำนี้ต้องจำนน ขอโทษ เถิดที่รัก ที่ทำให้ลำบาก และทำให้ต้องทน เพิ่งตาสว่าง เมื่อน้ำตาหล่น โทษคือต้องทน ช้ำจนวันตาย วันนี้เธอจะไป รั้งยังไงไม่อยู่ คนผิดเต็มประตู เลยได้แต่น้ำตาริน ความรักความอดทน เธอใช้จนสิ้น เมื่อได้ยินคำนี้ต้องจำนน ขอโทษ เถิดที่รัก ที่ทำให้ลำบาก และทำให้ต้องทน เพิ่งตาสว่าง เมื่อน้ำตาหล่น โทษคือต้องทน ช้ำจนวันตาย ได้แต่เสียดาย เมื่อวันสายเกิน |
| ชื่อเพลง | ศิลปิน |
|---|---|
| จดหมายจากบ้านนอก | สำราญ บุญลาภ |
| น้ำตาแกล้มเหล้า | สำราญ บุญลาภ |
| หยดน้ำตาที่มาสาย | สำราญ บุญลาภ |
| เขามีอะไรกันแล้ว | สำราญ บุญลาภ |
| แบกช้ำตามรัก | สำราญ บุญลาภ |