|
ตราบสิ้นลม - ม.ร.ว. ถนัดศรี ( ดนตรี.... )...ฟ้าประทานรักมาให้พี่ แล้วใยหนอไม่ปรานี สาปพี่ให้ช้ำระทม พรากน้องไปไกลร้าวใจเหลือข่ม รักเลือนเหมือนลม โชยไปไม่หวนคืนมา ฟ้าประทานน้องมาให้พี่ กรรมเก่านั้นเฝ้าราวี สุดที่จะหมองอุรา แต่นี้คงตรมชู้ชมไกลตา หนาวในวิญญา คอยแต่ผวาฝันหาดวงใจ น้องเอยน้องรู้หรือเปล่า ว่าพี่ปวดร้าวระทมขมขื่นแค่ไหน ยามกินอาวรณ์ ยามนอนเร่าร้อนทรวงใน ป่านฉะนี้ดวงใจ น้องคงร่ำไห้โศกศัลย์ ฟ้าประทานรักเพียงผลาญพี่ นับวันหมองไหม้ทวี อกพี่สุดช้ำรำพัน ชาตินี้มีกรรมรักจำไกลกัน นับคืนคอยวัน จนกว่าฉันถึงวันสิ้นลม... |