|
ปลอบ - ปอ ปานเวทย์ ไสยคล้าย ที่จริงก็เห็นใจ เข้าใจความรู้สึกเธอว่าคนถูกทิ้งเป็นยังไง ก็คงเหมือนเหมือนกัน อย่างวันที่เธอทิ้งฉันไป จะเป็นจะตายใช่ไหมเธอ อยากจะกอดเธอ แต่มันไม่กล้า มันยังกลัวๆ เกรงๆ อยากจะปลอบเธอ แต่เราก็ไม่เก่ง ลำพังตัวเองยังไม่รอดเลย ก็ได้แต่บอกให้เธอ จงลืมเขาไป ยิ่งเกลียดขี้หน้าเขาได้ ยังนั้นก็ยิ่งดี ก็เพราะว่าในวันนั้น ฉันก็คิดยังนี้ และฉันก็พอเข้าใจดี ว่าคงไม่มีทาง ไม่มีวันลบเลือน ไม่มีวันที่หายดี จะเจ็บอย่างนี้ เรื่อยไป แต่เธอไม่ต้องกลัว แต่เธออย่าคิดมากไป มันเจียนจะตาย แต่ไม่ตาย อยากจะกอดเธอ แต่มันไม่กล้า มันยังกลัวๆ เกรงๆ อยากจะปลอบเธอ แต่เราก็ไม่เก่ง ลำพังตัวเองยังไม่รอดเลย ก็ได้แต่บอกให้เธอ จงลืมเขาไป ยิ่งเกลียดขี้หน้าเขาได้ ยังนั้นก็ยิ่งดี ก็เพราะว่าในวันนั้น ฉันก็คิดยังนี้ และฉันก็พอเข้าใจดี ว่าคงไม่มีทาง ก็ได้แต่บอกให้เธอ จงลืมเขาไป… ยิ่งเกลียดขี้หน้าเขาได้ ยังนั้นก็ยิ่งดี ก็เพราะว่าในวันนั้น ฉันก็คิดยังนี้… และฉันก็พอเข้าใจดี… ก็ได้แต่บอกให้เธอ จงลืมเขาไป ยิ่งเกลียดขี้หน้าเขาได้ ยังนั้นก็ยิ่งดี ก็เพราะว่าในวันนั้น ฉันก็คิดยังนี้ และฉันก็พอเข้าใจดี ว่าคงไม่มีทาง |