|
แปลกใจตัวเอง - ปนัดดา เรืองวุฒิ ก็แปลกที่ยังหายใจและโลกไม่ได้หยุดหมุน เหมือนที่เคยกลัว ลืมตาขึ้นมา มองไปรอบตัว รับรู้ถึงความรู้สึก ที่มันยังติดค้าง คนคนหนึ่ง เพิ่งจากฉันไปเมื่อคืน คนที่ทุกทีที่ตื่นนอน ก็ต้องคิดถึงเขาก่อนใคร อยากบอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ ที่เขามาทิ้งกันไป อยู่บนความกลัว เนิ่นนานเพียงใด เข้าใจมันซักที ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้ แปลกใจตัวเองที่ยังมี เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ ให้พอเช็ดน้ำตา อาจเจ็บที่ตรงหัวใจ แต่ชีพจรของฉันก็ยังเป็นอยู่ มีลมหายใจให้ยังรับรู้ รับรู้ถึงความโดดเดี่ยว เมื่อมันไม่มีเขา คนคนหนึ่ง เพิ่งจากฉันไปเมื่อคืน คนที่ทุกทีที่ตื่นนอน ก็ต้องคิดถึงเขาก่อนใคร อยากบอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ ที่เขามาทิ้งกันไป อยู่บนความกลัว เนิ่นนานเพียงใด เข้าใจมันซักที ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้ แปลกใจตัวเองที่ยังมี เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ ให้พอเช็ดน้ำตา อยากบอกว่าฉันไม่ได้แปลกใจ ที่เขามาทิ้งกันไป อยู่บนความกลัว เนิ่นนานเพียงใด เข้าใจมันซักที ว่าต่อให้น้ำตามันจะไหล เมื่อไม่มีใครอยู่ตรงนี้ แปลกใจตัวเองที่ยังมี เรี่ยวแรงที่มันหลงเหลือ ให้พอเช็ดน้ำตา |