|
ดังไร้แผ่นดิน - ชรินทร์ นันทนาคร ลา แล้ว แก้วตาแก้ว ตา นิจจา เจ้า จากเรือน จากเหย้า จาก เงา ร่มไม้ ชายคา จาก แม่พระธรณี ดังราชสีห์จากพง ป่า จะมี เพียงน้ำ กับฟ้า อีกทั้ง น้ำตาเป็นเพื่อนคะนึง เมื่ออยู่ มิห่วงอาลัย เมื่อไป ซิกลับคิดถึง กลิ่นไอ ที่เคย ซึ้ง ยังตราตรึงซึ้งทรวง ดวงมาลย์ สิ้น บุญและบารมี เพียงแค่นี้ เพราะกรรมบันดาล ถึงต้อง พลัดถิ่น สิ้นบ้าน ซุกซ่อนซมซาน ดัง ไร้ แผ่น ดิน. |